« Önceki | Sonraki »
Ölüm çok uzak sanmıştı.mesafeler hakkında fikri olmadan.Yakınımız zannetiğimiz niceleri mimarıdır en yavşak ihanetlerin.Sonra bu yakınlık bu uzaklık ölçümleri neden.Parmağını uzatarak dokunacağın noktayla elini uzatarak dokunacağın noktanın hangisi uzak.Dokunabiliyorsan her ikiside yakın.ya milimicronluk bir canlı için aynı mesafe ne anlama gelir.Batan şeyleri sevmem demişti ibrahim.
Bir nefes çekti neyzen, kanadını kıpraştırdı kelebek , ölüm yakalayıverdi hemen.
Düş müşüm
düşürülmüşüm
hangi ırmaktan çıkarılmışım.akıyor ırmak su akıyor düşlerim ipil ipil kanıyor.İnsan bakıyor salkım saçak yaşıyor.Bakıyor ve düşlüyor insan.İnsan bu düşünce ,en derinde sızlar bir yanı.Uyanır hissetmez ağrıyı,düşündeki yaraları sımsıcak.Ölse anlayacak.Ölüm ona çok uzak
Nedir bu bilme arzusu.Cehaletin bir sonucumu ilmin başlangıcımı nereden bileyim.İç içe geçti aklım ve kalbim yinede bilemedim.
keşki bildireydiniz.
Ayaklarımızın dibine düşen bir bildiri gibi düşüverecekti.Düş görmeye başlama zamanı
nasıl başlarsan başla bitişi bilemezsin.Bilmediğin yerlede gezdin yinede bilemedin. Bilinmezdi bilmek istediğin yoksa bilinmezliğimi bilmek istedin.
Bir hikaye yazıp bildireyim dersin hiç bir şey bilmezken neyi bildirebilirsin?
Bildiren ben değildim ki nereden bileyim.?
bitişi başlangıcından önceydi.
sabırsızlıkla beklenilmişti
olmuş bitmişti ve beklenilmekteydi
hikaye
hikayelenmeliydi...